Elke ziekte doet iets met je: in die zin leer je eraan.

Je leert meer over jezelf, je gaat anders tegen dingen aankijken – of niet. Misschien ga je anders met jezelf en je naasten om. Maar misschien ook niet: dan ben je daar weer achter gekomen.  In die zin leer je aan je ziekte, aan het leven zelf. En misschien leer je die dingen sowieso wel, of je nou ziek wordt of niet. Ziek zijn drukt je alleen meer met je neus op de feiten: er is geen ontsnappen aan. Ziek zijn vergroot je eigenschappen en je keuzes uit.

Spiritueel omgaan met ziekte

Maar: zit er nou een boodschap achter ziek zijn? Of is ziek worden gewoon botte pech en overkomt het je? Het is te ingewikkeld om te beweren: mijn ziel heeft hier iets aan te leren. Aan mij dan de schone taak om die les te ontdekken, want als je er niet leert wat je zou moeten leren, dan achtervolgt die les je tot in lengte van dagen. Geloven in botte pech ontslaat je van die verantwoordelijkheid, maar gaat voorbij aan de menselijke wens om zin te geven aan zijn/haar bestaan.

Is spiritueel omgaan met ziekte niet gewoon zin geven aan je ziek zijn? Misschien zelfs omdat het anders helemaal zo slecht te verkroppen valt dat jou dit nou juist moet overkomen. Is het niet precies de juiste mix van verantwoordelijkheid nemen om naar jezelf te kijken en te accepteren wat zich aandient?
Ziekte als kans
Ziek zijn is een extreme situatie, die uitvergroot hoe je met jezelf en je problemen omgaat. Daarmee biedt het je de kans om in korte tijd heel veel over jezelf te leren – als je dat wilt. Wat ga je aan, waar loop je voor weg? Door te proberen zin te geven aan je ziek zijn, ben je bereid om naar jezelf en je (ziekte)proces te kijken en kun je tot zinvolle conclusies komen en helder zien welke lessen je kunt leren van het ziek zijn. Of niet. Want het hóéft niet. Je kunt het ook gewoon lijdzaam uitzitten en vanzelf beter worden. Waar het  om kan gaan is leren openstaan voor wat je persoonlijk ervaart in het ziek zijn. Ook als dit inhoudt dat je er geen betekenis aan kunt of wilt geven.

Met dank aan: Danielle van den Berg http://www.inspirerendleven.nl/