Veel mantelzorgers moeten afwegingen maken, die grote gevolgen hebben voor het dagelijks leven van hun naasten. Bijvoorbeeld, moet je nog meewerken aan het vernieuwen van het rijbewijs, wanneer je de rijvaardigheden van je naaste niet langer kunt inschatten en misschien zelfs wel als onvoldoende kwalificeert? En hoe voorkom je dat er toch wordt gereden, ondanks dat het rijbewijs is verlopen? Je kunt de banden toch niet leeg laten lopen of de sleutel verstoppen?

Natuurlijk is de rijbewijs-verlengingsprocedure voor 70 plussers van dien aard, dat ook een arts nog meekijkt naar de capaciteiten van de aanvrager, maar die kijkt vaak alleen met de medische bril op. De mantelzorger heeft meer inzicht in het gebruik en de noodzaak van de auto, die veelal voor de deur geparkeerd staat en uitnodigt om gereden te worden. Maar ook de geestelijke toestand en de buien van de naaste zijn hem of haar vaak beter bekend dan een arts, die de patiënt alleen op afspraak ziet.

Ik heb de afgelopen periode bij twee 75 plussers de procedure nauwlettend begeleid en als resultaat heeft één van beide senioren inmiddels een verklaring van geschiktheid gekregen met termijnbeperking. Voor slechts 1 jaar wordt eerdaags een nieuw rijbewijs afgegeven. Omdat veel te laat is gestart met het aanvragen van deze verlenging en de procedure ruim 5 maanden heeft geduurd, is het oude rijbewijs inmiddels verlopen. Na een rijtest, die negatief werd beoordeeld en een paar rijlessen bij een rijschool en opnieuw een rijtest bij het CBR is er eindelijk resultaat. Binnenkort is het weer mogelijk om met een geldig rijbewijs de auto te nemen, wanneer met de verklaring van geschiktheid van het CBR het rijbewijs op het gemeentehuis wordt aangevraagd. Een pasfoto en het oude rijbewijs ook meenemen en nog 5 werkdagen geduld.

De andere naaste heeft ook via het gemeentehuis een enveloppe voor rijbewijsvernieuwing gekocht met daarin een Eigen Verklaring (EV) en een Geneeskundig Verslag (GV). Vooraf had ik de kans op verlenging nihil ingeschat en heb als mantelzorger geprobeerd deze kansloze aanvraag tegen te houden. Helaas, want tegen beter weten in hebben we toch de procedure gevolgd. Bij een arts maakten we een afspraak en deze vult de GV in na een keuring op vooraf bepaalde medische punten. Beide documenten werden opgestuurd in de bijgeleverde CBR enveloppe en daarna kregen we binnen enkele weken bericht, ons voor een test bij een aangewezen medisch specialist te vervoegen. De kosten van dit onderzoek zijn voor eigen rekening en bedroegen ruim 250 euro. Deze test verliep dramatisch en het resultaat laat zich raden. Een definitieve afwijzing met schriftelijke beroepsmogelijkheid. Twee weken daarna ontvingen we de schriftelijke kennisgeving van het CBR en opnieuw was er een hoop frustratie en ontkenning. Gelukkig was de eigen auto inmiddels al verkocht…….

Met name ouderen met geheugenstoornissen zullen zich niet altijd realiseren, wat de gevolgen zijn van het deelnemen aan het verkeer. Verkeersregels zijn niet langer bekend en ook rijden in de buurt wordt een risico voor andere verkeersdeelnemers. Te vaak wordt door onzekerheid ingehouden op plekken waar men eigenlijk voorrang heeft en dat geeft weer ergernis bij andere automobilisten. En ook de reactiesnelheid is duidelijk afgenomen. Om maar te zwijgen over het constant verdwalen op verdere bestemmingen, regelmatige snelheidsovertredingen en parkeerboetes, onmogelijk grote en gemakkelijk toegankelijke parkeerruimte vinden en het verzuimen van noodzakelijk onderhoud en APK aan de eigen wagen. Ik denk dat met name de mantelzorger een plicht heeft het rijbewijsvernieuwingsproces nauwkeurig te begeleiden en indien er twijfels zijn over de rijgeschiktheid van de naaste, zijn of haar verantwoordelijkheid te nemen.

Een mantelzorger uit Landsmeer